Valentine's special [Part 3]

मस्तिष्कभरि उसको नाम  अनि मुटुभरि माया राखेर म आफ्नो घरतर्फ लम्किए। हिड्दै गर्दा मेरो ओठमा मुस्कान छाइरहेको थियो । किनकि मैले प्रेमको पहिलो खुड्किला पार गरिसकेको थिए, उसको नाम थाहा पाएर। मक्ख पर्दै घर पुग्न लाग्दा कसैले "ए रेजिना!  यता आऊ" भन्यो। यसपटक म झनै फुरुङ्ग भए। कारण उसको नाम। फर्केर हेरे, को  भनि पत्ता लगाउन।
हाम्रो टोलको एकजना आन्टिले आफ्नो छोरीलाई बोलाउनु भा'को रै'छ। फुच्चीको नाम सजिना थियो, सुनेछु रेजिना।
ल भएन त अब।
"प्रेममा मान्छे अन्धो हुन्छ भन्ने सुनेको थिए,  म त बहिरो पनि भएछु।"  मनमनै भने।
" ए उल्लु  बहिरो भए त केही नि सुन्थिनस् होला नि" अर्को मन बोलिहाल्यो फेरि ।

रेजिनाको बारेमा सोच्दा सोच्दै घर पुगे।
ममीले देख्नासाथ, बोलाउनु भयो-" बाबु, खाजा रोटि छ, चिया नि सेलाए होला। तताएर खा ल। म बजार जान्छु तरकारी लिन।"
"हस् ममि।"
ममी निस्किनु भयो बजारतिर तरकारी ल्याउने झोला बोकेर अनि म रुमतिर।
रुममा पुगेपछि ब्याग राखेर, बेडमा पल्टिए। एकपटक लामो सास फेरे अनि "रेजिना ........ "भनि पुकारे।
साह्रै आन्नद आयो उसको नाम लिदा। ड्रेस चेन्ज गरि फ्रेस भएर किचेन तिर लागे, हातमा फोन बोकेर।
वाईफाई अन गरे। फेसबुकको सर्च बक्समा गई टाइप गरे- Rejina।
फोनमा यति मस्त भएछु कि किचेनको ढोका बन्द भएको पत्तै पाएनछु। ढ्याम्म लाग्यो, अनुहारमा।
आह्व ह्व.....!!! भन्दै किचेनको ढोका खोलेर भित्र  पसे।
फेसबुकमा रेजिना नामका त कति धेरै भेटिए। अगाडि लिस्टमा भेटिएका सबैको प्रोफाइल चेक गरे। दुनियाँभरका रेजिना भेटिए तर अफ्सोच मेरी रेजिना भेट्टिइन।
दुखी हुदै चिया तताए अनि खाजामा ममीले बनाएको आलु पराठा खान लागे। ममीको हातै साह्रै मिठो। तिल राखेको टमाटरको चट्नी संग खाएको रोटीले मेरो दुखी मनमा मलम लगाइदियो। ममीलाई थाह थियो मलाई कस्तो टेस्ट मनपर्छ भनेर। बच्चाको कति ख्याल गर्छन् आमाबाबुले। मलाई एकाएक श्रद्दा  आयो उहाँहरू प्रति।
त्यसै माथि मलाई मनपर्ने खालको कडक चियाले झन् उर्जा थपिदियो। खादाखादै फेरि फेसबुकको सर्च बक्समा उसको नाम टाइप गरे। सर्च रिजल्ट अघि जस्तै आयो। फाइदा भएन केही। बल्ल बुझे नाम मात्रै काफि भएन मलाई, उसको थर पनि चाहियो।
अब मेरो खुरापाति दिमाग चल्न लाग्यो।
मनमा आउने सरनेम राखेर उसलाई खोज्न थाले।
फेस हेर्दा त बाहुन, क्षेत्री मध्ये कुनै हुनुपर्छ जस्तो लाग्याथ्यो। त्यसैले सुरु गरे
Rejina Poudel
Rejina Sharma
Rejina Karki
Rejina Dhakal
Rejina Lohoni
Rejina Timilsina
Rejina Bhandari
अह केही फाइदा भएन।
Rejinaको सट्टामा Rejeena पो राख्या छ कि भनेर त्यो पनि सर्च गरे। अरु सम्भावित सबै पोसिविलिटिज ट्राई गरे।
मेरो सबै कोसिस खेर गयो।
निराश हुँदै रूममा झरे।
रुममा गएर के.एम.सीमा मेरो कोई मिल्ने साथी छ कि भनेर सोचे। अलि अलि स्कुल पढ्दाका साथीहरु त थिए तथ खासै क्लोज नभाका।  त्यहि भएर  रेजिनाको  बारेमा सोधिहाल्नु उचित लागेन।

केही उपाए नलागेर, म भोली बुझाउने प्राक्टिकल सार्न थाले। अप्टिक्सका सर साह्रै कडा थिए। प्राक्टिकल गडबड भयो भने, फाइलमा सिगनेचर नै नगरिदिने। बिर्सेको छ वा लेखेको छैन भने ल्याब बाटै आउट। फस्ट पिरियड नै प्राक्टिकल भएको हुनाले क्लासमा सार्न नभ्याइने अवस्था थियो।
धन्न एकजना पुष्पा भन्ने साथीले गरिसक्या रै'छ।  सार्न दिई।
म फाइल खोले। कति सफा र राम्रा राइटिङ। फिगर पनि एकदम निट एण्ड क्लिन। केटीहरू साह्रै मिहिनेती हुनि।
पुष्पाको फाइलले मलाई फेरि रेजिनाको याद दिलायो।
"के रेजिना पनि यस्तै मिहिनेती होली? उसले फाइल यस्तै मेनटेन गर्दि होलि नाइ? कि अझै राम्रो बनाउछे? कतै म जस्तै अल्छी त छैने?" यस्ता विविध प्रश्न मेरो मनमा उठ्न थाले।
त्यत्तिकैमा पुतलीसडक देखि उसंगै गरेको बस यात्रा सम्झे। "के मैले जस्तैै  उसले नि मलाई सम्झिहोली ? के उसलाई मेरो बारेमा जान्ने अलि अलि इच्छा जाग्यो?"  फस्ट इम्प्रेसन त ठिकै  भए जस्तो लाग्छ।  म सोचमग्न परे।

यत्तिकैमा ममि आईपुग्नु भयो।
"बाबु खाजा खाइस्?"
"अ ममि एकदम मिठो बनाउनु भाथ्यो। मेरो ममि त मास्टरसेफ नै हो नि" मलाई ममिको तारिफ गर्न र जिस्क्याउन साह्रै रमाइलो लाग्थ्यो।
"हाहा फटाहा, के चाहिए छ भन् सिधा सिधा।" ममि हाँस्दै सोध्नुभयो।
म प्राय त्यसै गर्थे। केहि कुरा चाहिदा लपक्कै पर्थे। आमाको मन न हो, छोरोले मागेपछि पुरा गर्दिन मन लाग्ने। नचाहिने माग भए कहिलेकाहि गाली पनि खान्थे। तर चाहिने माग सबै पुरा गर्दिनुभाको थियो।

आज मलाई रेजिना चाहिएको थियो। यो मेरो जायज माग हो कि हैन मलाई नै थाहा भएन। ममीलाई भन्न नि सकिन।
ममिको हात समाते अनि भने-"ममी  हजुरको यस्तै माया चाहिएको छ सधैभरि।" म किन किन भावुक भए।
ममिले मेरो टाउको सुम्सुमाउनु भयो-"के भयो तँलाई आज? कलेजमा कसैले केही भन्यो?"
मेरो मुखको एक्सप्रेसनले ममिले पढिहाल्नु भएछ।
"हैन केही भा'छैन। बरु आज के खाने साझ?" कुरो मोडे।
"चिकेन ल्याएकी छु, त्यही रोस्ट बनाइदिउला।"
"वाउ" 

चिकेन रोस्ट एकदम मनपर्ने हुनाले म एकदम खुसी भए।
"ल बाबु आफ्नो काम गर्, म किचेन तिर लाग्छु।" ममि किचेन जानुभयो।
म पनि पुष्पाको फाइल सार्न लागे।
खाना खाइवरि हाम्रो डेलि रुटिन थ्यो, डेडिसंग कुरा गर्ने भिडियो कलमा।
मेरो डेडि जापान हुनुहुन्थ्यो मेरो भविष्य बनाइदिन। मलाई र ममिलाई केहि कुराको कमि नहोस् भनेर। तर हामीलाई उहाँको नै कमि भै'राको थियो।
उहाँको बिदा नमिलेर यो बर्ष नि नआउनुने भएछ। म र ममि दुबै निराश  भयौ। डेडिले हामीलाई सम्झाएर अफलाइन हुनुभयो। हामी नि आ-आफ्नो रुमतिर गयौ।
म काम सकेर  बेडतिर गए र  एकपटक फेरि फेसबुक चहारे। केहि फाइदा नभए पछि निदाउन तिर लागे।
गाडिभरिको एक एक घटना माइन्डमा रिप्ले गरे।
अनि  एकैछिनमा निदाए।